Joepie
Mijn lieve ouwe Joepie, ook wel niet luisterend naar Joep, Joepeman, Joepiejajee en Joeperdepoep. Deze lieve ouwe brombeer heb ik in maart van 2005 in asiel De Dierenborgh in Velp gevonden. De eerste dag zat ie nog verstopt onder het hoofdeinde van het bed, maar met wat lieve woordjes was hij daar vrij snel onderuit te praten en nu is het een lieve knuffelkater, die voordat ik kan gaan slapen eerst een half uurtje op mijn borst wil liggen. Daar ligt ie dan heerlijk tevreden te spinnen terwijl ik hem over z'n koppie kriebel.
Over het algemeen voelt Joepie zich nog prima, maar helaas komt de ouderdom (hij wordt over een paar maandjes 18) ook bij hem met gebreken. Bij zijn jaarlijkse senioren-checkup bleek vorig jaar dat de hoeveelheid creatinine en ureum in zijn bloed te hoog is. Oftewel: z'n nieren doen het niet meer zoals het hoort. Dit is ongeneeslijk, maar met een speciaal nierdieet (in zijn geval Hill's K/D) is een verdere achteruitgang soms nog best een aantal jaren tegen te houden.
Hij heeft sinds kort ook een hartruisje, dus is de hoeveelheid Fortekor die hij toch al kreeg voor z'n nieren verhoogd van een naar twee tabletjes per dag. Zelf lijkt hij er nog niet erg veel last van te hebben. Hij slaapt wel vrij veel, dus misschien merkt hij wel iets, maar op zijn leeftijd is veel slapen ook eigenlijk heel normaal. Ik hoop hem dan ook nog een paar jaartjes bij me te kunnen houden. En met behulp van mijn meer dan uitstekende dierenarts zal dat ook zeker lukken.
En ondertussen is hij heer en meester over de slaapkamer, waar hij de andere katten slechts duldt zolang ze hem niet lastig vallen.