Pietje
Mooie lieve Pietje (ook wel Pieterman) is in de zomer van 2005 begonnen met 's nachts via mijn kattenluikje naar binnen te wandelen, om zich zodoende de brokjes van Joepie goed te laten smaken. Ik begon soms, als ik 's nachts naar beneden kwam omdat ik even naar de wc moest, een zwarte schicht te zien, die zich snel weer via het luikje uit de voeten maakte.
En toen, op een mooie nacht, zag ik hem in de kamer op de bank liggen. Ik liep heel voorzichtig de kamer in, heel lief tegen hem pratend, en ging stapje voor stapje steeds dichter bij hem staan. Uiteindelijk was ik dichtbij genoeg om voorzichtig mijn hand uit te steken en toen ik hem eenmaal kon aaien was het ijs gebroken. Pietje begon zich nu ook overdag te vertonen en ik belde de politie, het asiel en de dierenambulance op om hem aan te melden. Maar niemand miste hem, terwijl hij onderhand toch vrijwel de hele tijd in mijn huis was, op wat zwerftochten door de wijk na. Dus tegen het eind van dat jaar heb ik heb laten castreren en chippen.
Nu ben ik er nooit echt voor geweest om katten volledig vrij buiten te laten lopen, maar Pietje kwam en ging wanneer hij wilde ondanks al mijn pogingen om mijn tuin zodanig af te zetten dat hij er niet meer uit kon. Dat moest dus drastischer aangepakt worden, maar dan wel zo dat hij nog steeds kon genieten van de buitenlucht in mijn grote achtertuin. Dus uiteindelijk heb ik de mensen van nettenlijn maar eens gemaild en die hadden een prachtige oplossing: mijn hele tuin kon worden afgezet met een sterk net dat over de hele tuin heen kon worden gespannen als een soort nauwelijks zichtbaar dak. Mijn angstbeelden van een Pietje die gegrepen werd door de rottweilers van de buurman (als hij weer eens in hun tuin ronddwarrelde) of die van de drukke weg afgeschraapt moest worden kon ik nu achter me laten. Pietje was voortaan veilig.
Hij zal nu volgens de schatting van de dierenarts zo'n tien jaar oud zijn, maar daar laat hij zich niet door tegenhouden. Hij was nadat hij eenmaal gewend was aan die kleine doerak ook heel blij dat Hummel hier kwam wonen. Eindelijk een andere kat die ook wilde spelen! Hij en Hummel (en vaak ook Puk) hollen dan ook vaak achter elkaar aan, helemaal gelukkig in hun mooie tuin.